Cüzdanımdaki para gibiydin sende
Gitmemen için bozmadığım
Kötü günümde yanımda olman için harcamadiğım
Gelecekte evim olman için biriktirdiğim
Şimdi bir liralık çakmak için bozdurdugum para gibisin
Darmadağın olmuşsun
Bazen yol parası bazen tütün
Yeni çekilmiş bir parayken gıcır gıcır
Bakkalın verdiği buruşuk bir beş lira olmuşsun
Her bittiğinde paramız tekrar çekmek istedik
Tekrar bozulmasın dedik
Harcamayalim dedik
Dedikde hep bozuldu o paralar
Sen hep gittin
Siz hep gittiniz
Hiç doymadık
Doyuramadık
Artık beş kuruşu olmayan bir adamım
Bir daha para çekmeyeceğim artık
Krediden yedik buseferde
Limiti aştık serseri bir adam olduk
Kötü adam olmaya çalıştıkça
Sırtımızı tanrıya dayar bulduk
Hep terkedildik hep ağladık
Sessizliğin çığlıkları siirlerimizin haykırışları
Gözyaşlarımız ise sessizligimiz oldu
Bizim paramız ise başka evlere tuğla oldu
©parsius
P