Elleri ellerinden ayrılıyordu
Uzun yol yürüyüşlerinde.
Ruhları iki bedende birden dolaşıyordu.
Dağ yamacının zorlayan patikası
Bir mahalleyi gösteriyordu
Adamları umutsuz, kadınları üzgün
çocukları okulsuz bir mahalle.
Ömürlerinden bir parça bıraktılar
mahalleye,
adamlar duvar örmeyi öğrendi
kadınlar sepet.
çocuklar çocuk gibi oyun oynayıp
şeker yemeyi...
Mahalle kendine bir okul yaptı
Bir de birlik olmanın gücünü anladı.
Şimdi göz kenarlarında fazladan
birer kırışık,
hayatın her şeyi ile barışık,
İki aşık yollara vurdular
yine kendilerini...
H