Vurgun yemiş ora
Ağaç uçları yaman çiçek
Mahşer-i kalabalık
Sevgili yokluk
Kalabalıklar içinde tek kaldın
Sırtında ağır yük
Tek başınasın
Taşı şimdi
Dalarken hülyalara
Davran su
Ayak direniyor alnı beyaz at
Kısarak gözlerini kapılarımızdan
Karşı çıkıyor
Yumuşamış bir gövde ile
Menekşe çiçekleri
Dağ yamaçlarında açarak
Aşka dâir konuş
Davran su
Bu kelimeler yaban elde
Kas gücüne dayanıyor
Omuzlar altında bükük
Bu taşıdığın yük
Ağırdır zebercentten
K