Ne cüret bana aşk ı kelama dökme şiir ile
En güzelleri söylendi zaten ebedilerin dilinde;
Gönlündeki köşke oturdu Veyselin eğlendi aşklardaki meşk ile
Kız perçemli Kıratıydı Köroğlu nun Ok gıcırtılarının, kalkan sesinin içinde
Ah Ala gözlü benli dilber, zülfünden bir tel verse, Koklardı Karacaoğlan gül yerine
Dadaloğlu nun Acem kızı, ne altın sümbül saçı ne kınalı ayakları, vurulmuş kaşı ve gözlerine
Son evveli aşıkların, ahir oldu kelamların,
Gül ile bülbül öksüz kaldı neredesin sen.
Datlı dillim, güler yüzlüm ey ceylan gözlüm, kalbimiz hep seni arıyor neredesin sen....
Son sözü söyledi Neşet, gelmez artık aşk kelama, gül ile bülbül öksüz kaldı ne yazayım ben aşıklara.
©mahsen
M