Aşka küskün gezegende yaşayan birer ölüydük,
Üzerimizden geçti birer birer sevdalar,
Sevdalar uğruna harcandı bu canlar,
Aşka küskün gezegende yaşayan birer ölüydük,
Dirilmeyi bekledik,
Beklemeyi sevdik,
Sevmeyi sevdik,
Sevilmeye hasret bırakıldık.
Biz aşka küskün gezegende yaşayan birer ölüydük...
El ele,goz göze gelemeyen sevdalar uğruna,
Elleriyle gözlerinden akan hüznü silebildik yalnızca...
Ellerimizle onun ellerini tutma, gözlerimizle onun gözlerine bakma hayali kurarken,
Elleriyle iteklendik durmadan,
Gözleri git dedi her defasında..
Hatalar yapıldı,
Dönüşü olmayan bir çok hata
Ama sormadılar,
Neden,nasıl? Diye.
Sus diye diye,
Susturdular duyguları,
Aşka küskün gezegen içinde...
Sessizliğe büründü gezegen,
Sessizlikler içindeki çığlıklara rağmen.
Sessizleşti şehir....
©sensizce
©meveddet
M