Gönlüm ateşli çıkmaz sokak.
Yeri gelir patlar yeri gelir kanar.
Bu mukaddes sırrım içimi yedi.
Gün senden ışık aldı seninle bitti.
Dilerdim hep beraber olmak.
Işıksız şehirlerin kalbini aydınlatmak.
Şaşırır insan aşka ve gücüne.
Öyle bir güç ki korlu dağlar yarıp çiçek açtıran.
Yenilmez inatlara diz çöktüren.
Buna inandım bununla yaşadım şunca zamanı.
İnandırana inandım, sonsuz sadakate inandım.
Hatamıdır bilmem, belkide hataların en güzeli.
Gördüm yaşadım ve tutuldum bu derin ve kutsi hataya.
Ateşimle kavrulup rüzgarınla harlandım.
Sonunu bilmeden, bilmek istemeden...
©yusffsuy
Y