Ol zamanda gönlümde uyanan bir nur,
Aşk ile mest oldum, buldum yol-u huzur,
Rasul’ün adını andıkça ruhum,
Canımda aşk-ı muhabbat oldu burdur.
Dilimde zikir, gönlümde bir çerağ,
Rasul’ün sevdasıdır benim varlığım,
Her dem onunla meşk eder bu divâne,
Her nefeste yanar bu yürek, cân-ı yar.
Gözümde gördüğüm âlemde hep O,
Rasul’ün aşkıyla coşar bu gönül,
Onun adıyla yeşerir her bahar,
İlâhi aşk ile sefer eder bu kul.
Rasul’ün aşkı, cihana sığmaz,
Yanar bu gönül, aşk ile durulmaz,
Her dem onun nuru ile yanar,
Aşk-ı Rasul'dür, bu cana nasip olmaz.
©hasanbey.
H