Uzak diyarlara sürülmüş bir kalbim var,
Sevginin ışığı sönmüş, karanlığa gömülmüş.
Yalnızlık denen bir çölde kaybolmuşum,
Aşkın sıcaklığını arıyorum, susuz bir çiçek gibi.
Bir zamanlar sevgiyle dolu bir bahçeydim,
Gülümseyen çiçekler, cıvıl cıvıl kuşlar vardı.
Ama şimdi her şey solmuş, karanlığa bürünmüş,
Aşkın rüzgarı dinmiş, sessizlik çökmüş.
Sürgün edilmiş ruhum, hasretle yanıyor,
Seni özlüyor, seni arıyor.
Dönüşünü bekliyorum, sevgilim,
Aşkın baharı yeniden açsın, kalbimde.
Belki bir gün geri dönersin,
Uzak diyarlardan, sürgün kalbime.
Aşkın güneşi yeniden doğar benliğime,
Ve ben yeniden sevgiyle doup taşrım seninle.
©ensweryer
E