Kurumuş gönül bağımın narin çiçekleri,
Aşka susamıştır belki, kana kana içmek ister.
Karanlık gecelerin şafak vaktinde, belki açmak ister,
Yalnızlığa açılan pencereleri.
Bu bir sitem mi dersin,
Yoksa sensizliğe matem mi dersin.
Almış bütün benliğimi kendimden,
Acılara merhem mi dersin?
Duygular kilitlenmiş,
Yıldızlar, ay ile kenetlenmiş,
Gecelere haykırdım elimden kayan gençliğimi,
Uçup gitti, kaybettim kekliğimi.
Bir umuttu bana narin kekliğim,
Yarım kaldı bir yanım, ben şimdi eksiğim,
Hep yalnızlık, hep keder,
Nedir benim çektiğim?
.
Sumamış bu gönlüm su ister,
Belki su değil, bir huşu ister,
Yalnızlık çare değil, bir komşu ister.
Aşka susamış artık bu gönlüm,
Görür mü?
Bilmem, bu kısa ömrüm...
©yusufguney
Y