Bir zamanlar askerdik 2 yıl süren zorlu mücadeleler.
Hasretle beklenen yollar hala çok uzundu.
Vücut donması, nefes zorlaması eksilerde donan bilekler.
Her şey vatan içindi, ama dışlanma korkusu korkunç hayeller içinde yıpranan kalp çarpıntı etkisi altında.
Yeşilliğin olmaması fakat bir sahranı arındırmayan hayalet düzenler.
Omuzumda her an ola bilecek tehlikeye karşı havai renkli fişekler her an açılmaya hazırdı.
Şahsi Ak-74 düşmanları tetikler ama tek kurşun atmadan izlerdi.
Düşmanlarım mutlu, özleyenlerimin gözleri yol tutuyor yaştan.
44 gün Vatan savaşı atılan silahlar, barut kokulu rüzgarlar teğet geçiyor aniden.
Ama bir şey var yoldan dönmemek vicdanımız için.
Olanlar geride kaldı, ileri gitme zamanı.
Mayınla dolu araziler, kan kokan hava.
Başına ne düşeceğinden habersiz yiğitler.
Korkmadan ilerliyoruz, zaman daralıyor. Şehitler ardı arası artıyor, yaralılar onlarca.
Ama henüz nasıl öleceğimizi hayel edemeden.
Savaş başladı, öne doğru açılıyoruz.
Sonbahar işte duman göz-gözü göremiyor.
Ama kızgın silahlar susmuyor.
Zor giden çatışmanın sonu ve kazandık aslanlar.
Kanlı toprakta solan çiçekler baharı hatırlattı.
Kara bulutlar çekildi, yerine güneş eşlik etti.
Bir taraftan dolan gözler bir taraftan taşan kalpler.
Amaç birdi ama sonda dirildik.
Hüsran sona erdi, hasretle beklenen o güzel topraklarda barut gazları değil, acılarımızı dinlendirecek huzur goncaları hoş kokusuyla neşe saçacak.
©gönülyazar
Şair: elçinyusuf
©dolunaysız
B