Yaşıyoruz ,
Hiç bir şey hissetmeden .
Kırılan canları
Tükenen umutları
Umursamadan yaşıyoruz.
Kanında boğuldugumuz
Kadınların acısını hissetmeden
Kendimizi paralayarak yaşıyoruz.
Çocukların dökülen gözyaşlarını
Annelerin hüzünlerini , acısını
Hissetmeden - soyutlanarak
Kalplerin sıcaklığını
Yüreklerdeki sevgiyi ,hissetmeden
Böyle rezilce
Kepazece yaşıyoruz.
Merhametten uzak
Vicdanlardan yoksun
Bir materyal gibi
Kör - lal
Bir biçimde yaşıyoruz.
İçimizdeki kutsanmış kadını
Sevgi adına
Canını yaktığımız kadını
Hissetmeden
Rezilce yaşıyoruz .
©mavilim
E