Hani derler ya;
İnsan sevdiği kadar sevilmezmiş.
Her ne kadar acı çekse de,
Yüreğindeki acıları yaşamayı seçermiş.
Sırf bunun için kızıyorum kendime
Belki de acı çekmeyi seviyorumdur
Bilsem de bir ihtimal bile olmadığını
Belki de seni düşünmeyi seviyorumdur
Bilmiyorum ne hissettiğimi;
Seni mi seviyorum yoksa seni sevmeyi mi
Ama bildiğim bir şey varsa o da;
Seni her gördüğümde dizlerimin bağının çözülmesidir.
Kabul ediyorum, heyecanlanıyorum seni görünce.
Kalıyorum öylece adım atamıyorum.
Dilim tutuluyor da ağzımı açıp bir merhaba bile diyemiyorum
İyi mi geliyorsun bana kötü mü inan bilmiyorum
Nasıl düştük bu hale anlamıyorum
Tek kelime bile etmeden
Nasıl geçiyoruz birbirimizin önünden
Kalbimizdeki sesleri birbirimize duyurmadan
Hani derler ya;
Biri seni düşündüğünde hissedermişsin
Sende hissediyor musun merak ediyorum
Çünkü ben seni düşünmeden edemiyorum
Bu kadarı fazla geliyor artık
Delirecek gibi oluyorum
Aklıma her geldiğinde
Gözyaşlarıma hakim olamıyorum
Gün geçtikçe artıyor acım
Gün geçtikçe daha çok kanatıyor
Kalbime söz geçirmeye çalışsam da
Sanki her şeye inat daha çok seviyor
Kalbime yapma diyorum, sevme!
Görüyorsun o seni sevmiyor
Belki dudaklarından dökülmüyor ama,
Gözleri kelimelerden daha çok şey anlatıyor
İnanmak istemiyorum başta
Kabullenemiyorum beni sevmediğini
Bir umut içinde gözlerine bakarken
Görsün istiyorum kalbimdeki yerini.
©hkmtcngz
H