sana ben gibi bakamayacaklar
banada sen gibi bakamayacaklar eminim
ve ben halâ seni arıyorum
kâhvehane köşelerinde de değilim
buzlu bir camdan gelmeni de beklemiyorum
senin yürüdüğün yolları
gitdigin durakları giydiğin elbiseyi
unutmadım
seni hâlâ kırmızı elbisenle takip ediyorum
korkumdan konuşamaz anlatamaz oldum kendimi
suskunluğum dan aciz sananlarda oluyor
strese girip kavga çıkarıyorum
dün yediğim yemeği unuturken
1 yıl önce bırakıp giden seni unutamıyorum
bilmiyorum bu sevda mı takıntılık mı ?
ismini sen koy bu masalın
bestelerde yazamam adına
bilirsin mahallenin ağır abilerindenim
deri bir çeket yumurta topuk elimde tesbih
sana seni anlatan aşk sözleri de yazamam
sen beni hep güçlü tanıdın
ardın sıra şiir yazdığımın farkına varmazdın
koşup ardın sıra şiirler veren çocuklara kızar
bir yandanda meraklı gözlerle etrafa bakardın
başka birileri sana hoş gelir sen aşkı sevdayı başkalarında arardin
ben sana muhtaç ben sana hasret günler geçirirken sen beni tanimazdın
korkularımı yendim ve seni zor kazandım
aşkı sevdayı sende tanıdım derken
başkalarına aşık olup beni bırakacağını
anlayamazdım
niyayetin'de sen zor kadın ben kolay adamdım
belki her istediklerini yapmak yerine
ağır abi takılıp aynı sokakda aynı parkda
hayallere dalıp bana aşık olan kızla aşkı yaşardım
©atilla0330
A