Geceler karanlık ve soğuk hücresidir hicranının,
Gündüzleri biçare kalbimin kafesi olur aşkın.
Ne uçabilirim seninle vuslat gurubuna,
Ne de kırabilirim bu camdan kafesi unutmakla.
Görebilecek miyim bir gün acaba,
Gözlerini,aşkla bakarken bana.
Erimesi için kalbinin etrafındaki taş duvarın,
Kuruması mı gerekli gözyaşı pınarımın.
©mücrim
M