(sözler bana ait değildir)
"Ben sevmeyi sende öğrendim" dedi kadın,
Adamı hayran hayran süzerken gözleriyle.
Sen kalp sazım çalar durursun en derinde,
Ve kalbimin meydanında iki aşık serseri el ele.
"Ne kadar yakın oIursan oI, bazı şeyIer hep uzağındadır." dedi adam,
Bir yolcu sanki meydana çıkmış yol almakta elinde bavul gidiyor meçhule.
Kadın ise kalmış ağlamaklı olmuş virane,
Ah be sevdacı adam neden düşersin ki yollara karanlık sokakta.
"Aşkın iğnesiyle dikilen dikiş kıyamete kadar sökülmezmiş." dedi kadın,
Kıyamete kadar biz yine biziz be deli adam.
Kıyamet gelecek yakındır virane zaman,
Sen aşkın iğnesiyle kalbime düğümlenmiş adam.
"Alıştı gönül fakat tükendi ömür..." dedi adam,
Son nefesini verirken şu hastane odasından.
Neden be adam bu kadar erken gitmek,
Sahi sevmişmiydin bu deli ehvalliyi ki.
"Belki de Toprak sevdiklerimizi aldığı için bu kadar güzel kokuyordur." dedi kadın,
Deli adamı soranlara ansızın verdiği cevapta.
Ve evet!Naif bir koku dolanmakta burnuma,
Ve işte!Deli adam hastane odasında artık yolculuk olmuş payında.
©turkuaz..
T