Küllerle yıkandı gece,
gözlerinde bir mabet sessizliği,
unutulmuş bir dua,
ve yankısı solan yeminlerin.
Sözler eskidi, zaman delik deşik,
şimdi kim hatırlar o eski tanrıyı?
Aşkın göğüne yıldız yerine
Taşındı karanlık.
Unutuldun, ey kayıp tanrı,
ellerimiz boş, kalplerimiz taş.
Gözyaşı bir zamanlar sana akardı,
şimdi kurumuş nehirler suskun.
Belki bir ölümdesin,
belki de yeniden doğmaktasın,
ama biz seni aramaktan
yorgun düştük.
Ey aşkın kayıp tanrısı,
bir gece gel yine,
yakarışlarımızı duy,
gölgenle dokun boşluğa.
Sonra kaybol gene,
çünkü biz seni
bulmakla değil,
kaybetmekle insanız.
©akiskalp
A