İbrahim'in kalbindeki aşk ateşi,
Nemrut'un ateşine ser ve selametliydi.
Musa'nın asası da aşk değil miydi ki,
Nefsin sihirbazlıklarını bir anda yutuverdi?
Aşk hükümdardır, hükmü her yerde,
Nefsin putlarını kırar, yolları temizler.
Allah aşkın efendisidir; kainatın da,
Onunla dolan kalp, dünya olsa da gam etmez.
Aşk girince kalbe, nefs erir, yok olur,
O kalp ki Allah'la dolu, dünyaya aldırmaz.
Ama Allah'a sevgi olmayan kalp,
Bir zerre dünyada boğulur, yitip gider.
Bir sultanın binlerce kölesi var,
İtaat sayesinde huzur ve sükunet bulur.
Ama sultansız bir yerde, iki köle bile,
Kargaşaya boğar, düzeni yok eder.
Aşkı bulana dünya köle olur,
Aşksız olan ise kargaşanın kölesi.
Aşk her şeyi tek bir şeye bağlar,
Aşk, BİR'i görmek, BİR'i istemektir.
©hasanbey.
H