Gönlüme düşen aşk, hoş eder beni,
Ayrılık acısıysa, derbeder eder deli.
Ah sevdalı gönlüm söyler, dil ikrar eder,
Dilden dökülen mısralar, yaşanmış acılar.
Gönül kalemi, bu satır satır yazar,
Şairin yazdığı şiiri, bilmem ki kim anlar?
Duygularını, acılarını, sevinçlerini,
Hasretini ve hüznünü hissederek, kim anlar şairi?
Aşkın ve ayrılığın şarkısıdır bu,
Duvarlara yazılmış, bir hüzünlü tuğladır.
Her kelimesi acı bir damladır,
Yüreğin derinliklerinde akan, bir sel.
Anlamak için şairi, kalbini açmalısın,
Duyguların denizine dalmalı, hissetmelisin.
O zaman anlarsın, şiirlerin ardındaki gizemi,
Ve şairin yüreğinde yanan, o sonsuz ateşi.
©hasanbey.
H