Çok çok uzun zaman öncelerinden
Kaplerin dikeninden
Gelmedim ben
Ne cizvitim insandan kalan
Ne de cihir içtim aşka mübah
Anamın rahmine düştüğümde, ki
Babamın mutluluğunu duyar,bilirim
Çünkü
Bir tek anam sevdi beni yürekten
Ben
Tüm kainatı sevdim
Aşk dolu yüreğim
Medeniyetim bu benim.
Sorun bana güzelliği?
Geçmişten gelecekten
Dağların ötelerinden sorun?
Renklerine dokunmadan görebildiğim
Görebilmemdeki (..) yaşadıklarımı sorun?
: Beyazın soğuk durduğu kış günü bir uçta
Zeytin meyvesinin yeşiliyken dimağım
Mevsimlerin fehameti gayrı kaderimiz
Olan,
Örnek; güneşi bulmaktır aradıklarımızda
Kamer'i incitmeden sevmektir çaremiz
Ebleh olmak yok dünya'ya
Insanız biz!
Öncülerimiz var sanat adına, söz
Toplum toplum çoğalırken dertlerimiz
Hüzne, acılarla şiirler yazan Ozan'lar olduk
Derisini yüzüp canlı, soydular bedeninden
Kiminin,
Kiminin boynuna yağlı urgan geçirip astılar
Da,
Döndüremediler
Aşka giden yollarından.
Aşk,
Deyince biz de adı gurbettir!
Çok zaman, gurbeti sevdasına karartıp
Sarhoşluluğu yakıştırmıştır Ozan
Sevgisinin, sevmelerinin engeline şarap kalmıştır
Aşk bundandır,
Sarhoşluktan,
Severek yaşamış
Severek gitmiştir ölüme
Dağlar bu sevgiyle delinmiştir
Bu sevgiyle barışılmıltır kuşlarla
Hayvan dediklerimizin dile geldiğidir
Bu sevgi:
Aşktır bu...
Ebleh: Akılsız
2023/ Kahramanmaraş
©hamit
H