ASLA

Sabahın bu saatinde uyanıyorsam,
Sensizliğime...
Sessizce ağlamak için.
Kimsenin,
Bu acıya şahit olmaması için.
Kimsenin,
Bilmediğini yaşamak için.
Zamansız karşılaştırdı kader bizi,
Çok savunmasız bir anıma denk geldin.
Korkularımın olduğu,
İnancımı yitirdiğim,
Bir o kadar da ,
Aşka susamış bir bana denk geldin...
Aşkın...
Sevgin...
Dokunuşlarınla sarılmaların,
Öyle bir ışık saçtı ki gönlüme,
O an tüm kapılarımı,
Savunmasızca açtım sana.
Ne oldu da Cennetim,
Bir anda yıkıp geçtin.
Ne oldu da Meleğim,
Sözde bu kadar çok severken,
Ardına bakmadan,
Bir veda bile etmeden,
Sadece anlıyormusun beni diyerek gittin...
Yoksa ben...
Aşk acılarının intikamımıydım kalbinin.
Aklım almıyor canım,
Mantığıma sığmıyor,
Bu kadar değerli,
Bu kadar kıymetli,
Hissederek söylenmesi gereken bir kelime,
Nasıl oluyor da,
Bu kadar değersizce harcanabiliniyor.
Seni Seviyorum....
Unutucak elbette,
Yana yana,
Kanaya kanaya,
Ağlıya ağlıya...
Seni de unutucak bu kalp.
Sevgimi...
ASLA!
Yaşadığım bu acıyı unutucak elbette,
Ya bu diyarda,
Ya da o son durakta,
Elbette unutulucak bu acı,
Sevgim...
ASLA! 27.03.2020
©gölgeadam