Aslında herkes farklıdır bu hayatta kimisi bir sözüyle kimisi ise bir bakışıyla.
Hayatın bize getirdiklerini biz kabullenmediğimiz için hep keskelerin arasında takılıp duruyoruz.
Oysa herkes her zaman olduğu gibi aynı sözlerle aynı cümlelerle aynı hatayı yapmaya devam ediyoruz.
Neden diye soruyoruz her zaman kendi kendimize neden oysa nedenler her zaman olduğu gibi git gide çoğalıyor dudaklarımız da hep nedenler ve keskeler kaldı.
Binbir umutla düşüncelerde buluyoruz kendimizi acaba tekrar sevilme ve sevme duygusunu tadabilecek miyiz diye sorup duruyoruz kendimize.
Aslında olup biten tek bir şeyle bağdaş kuramıyoruz bir türlü nedense.
Her zaman kullandığımız bir cümle bir kelimeyi bile söylemeye korkar olduk.
Bir güven duygusunu unutalı çok oldu.
Güvenmek güvenebilmek, ne çok düşünüyoruz dimi bu cümleleri oysa çok zor bir durumdayız.
Sevgiyi bekliyoruz sevmeyi sevilmeyi bekliyoruz.
Ama işte güven duygumuz daha çok ağır basıyor.
Mantığımız bile bazen bize yerle bir edebiliyor.
Çünkü mantıkla başlayan bir duygu aşka dönüşebiliyor öyle dimi.
©ruzgarmutl
R