Kabus gibi bir sabah,
Gece'nin zindan karanlığında kopan bir fırtına..
Şubat 6 sabaha karşı kopan tufan..
Kiminin doğum günüydü,
Nereden bilebilirdi ölüm günü olacağını..
Kiminin küs kaldığı, sabaha barışmak istediği,
Bir geceydi..
Üç evladını beton arasında kalan çeresiz bir babanın evladını betonlar altında duyduğu,
Kara bir gece..
Çığlıklar ve karanlığın korkuya bıraktığı,
Hüzün ve tükenen geleceklerin bitişiydi.
Bir babanın cansız evladının soğuk elini saatlerce tutarak oradan çıkmasını beklediği,
Büyük bir felaketin resmi..
Beton desen beton değil kek gibi ufalanan çumonto, temeşir gibi kırılan demirler,
Bahane deprem ama büyük canilik yapan,
Sözde muthait üç kuruş için canları hiçe saydılar..
Kesilen kolanlar, sanki domino taşı gibi yıkılan binalar..
Kara bir gece..
İhmalller dolu, çaresizlik diz boyu..
Hırsızlık için gelen insan bozması yaratıklar.
Bir yüzük için kesilen parmaklar.
İnsanların canını zor kurtardığı evini yağmalayan zorbalar.
Her pisliği gösteren bu felaket gece.
Unutulmayan binlerce anı, göz yaşları..
Ateş düştü şehirlere, gidenin canı yandı bir kere.
Kalan bir yıl her gün canı yandı her gece.
Asrın felaketi kondu 6 Şubat gecesi.
Asıl felaket kaybolan gelecekler,
Bir daha gelmeyecek olan canlardı.
Bir daha ders alınmalı, duyarlı olunmalı.
Allah'ın bir bize yaşamı da ölümü de,
Hak olarak bahşettiğini bilinmeli.
Allah'ın rahmeti üzerinizde olsun.
Giden canlar Cennet ile mukafatlandirilsin.
Geride kalan dostlarına sabırlar versin..
Bir daha böyle bir acıyı Rabbim kimseye,
Yâsatmasın inşallah...
©birbilsen.
B