Özlem sardı dört bir yanımı,
Ay ışığı altında kalan tek şey
Yalnızlık anı mı?
Şu sol yanımı alıp gittin,
Şimdi ne vardı sanki,
Gittin.
Seninle şu gökyüzünde bir melek sabaha kadar ağlarmış,
Sevgili dediğin bunu mu yaparmış?
Ne kadar hüzünlüyüm bilsen?
Keşke yıldızlardan düşsen
Kucak açarım sana, bilsen
Ağaçlarda yapraklar boldu,
Ama bu kalbime sonbahar doldu.
Sabah erken saatlerde tazelen öyle gel,
Ben Asuden
(bu güzel şiirinizi sayfamıza konuk ettiğiniz için teşekkürler Asude hanım🙏🌹)
©mustafaks
M