On beş yaşındaydı Asya
Çiçeği daha filizlenmedi bile
Kaderin onu yazdığı bir yerde işte
Kıraç toprakların fakir kızı Asya
Elleri küçük yüreği kocaman
Dünyalara bedel sırtındaki yük
Yokluğun içinde yeşeren narin bir çiçek
Toprağın güzel kızı Asya
Sıcaklığını sabah güneşinden
Güzelliğini baharın cemresinden almış
Bir bakışı ile mavilere sürükler yüreğini
Kör kaderin çocuk mahkumu Asya
Hayallerine prangalar vurulmuş
Umutlarına karanlık patikalar kurulmuş
Uykusundan koparılmış bir çiçek gibi
Sabahın ayazında yola düşer Asya
Zordur toprağın bağrında hayat
Ama Koca yüreğiyle dim dik durur Asya
Uzak diyarda garip bir can yetim bir çocuk
Yokluğun emeğin umudun
Uzak yolların gizli dağların bağrında yaşıyor
Yaşamaya çalışıyor...
Koca yürekli küçük Asya...
T