Bir yalnızlık bu ilhamsız günüm,
Ateşten çıksa, kâr edermi ünüm.
Elzem ateşe ses fuzuli deydirir,
Od, yâd ederi luzumi seyridir.
Dinle! Semada bir kul var!
İvme, tanrıya arşta mezar.
Yüngül mermere bir yazı YEK...
İnce ve tüy misali bi esvap.
Esvaphane olmuş levazımat!
Anladım ki tek benmişim ölen zat.
Ercüman sükut ama lazımat,
Bir emir indi mahluka "ölümü tat"
Semada ki kul göğe seslenir,
"Bana da dua et ey selim"
Lakin gök az sonra herslenir,
Sızlamaya başlar yine kesik elim.
Bir ruh göründü, lakin kan durdu...
Firtınada bir el, har vurdu...
Solumda ki defter savruldu...
Yüreğim imdi kavruldu...
©yekistan
Y