Karanlıktaki zihinler dolaşır, rotasız,
Gece zifiridir; gece aysız,
Vururlar camlara topluca kaygısız,
Bilemezsin bilmem ne böceği;
Ezilip gider mezarsız.
Lakin bir başkadır ateş böceği;
Vardır karanlığa yol göstermişliği,
Bundandır arkasında yer alır ışığı,
Bundandır ilk katledilişi.
Aydınlatayım diye yanışırsa insana;
Yakalınır birer birer suçlu gibi,
Hızla konulur kavanoza,
Sıkıca çevrilir kapağı,
Uçamasın diye ışıklı,
Işıklı diye soluksuz.
İşte böyledir ateş böceği,
Mükafat olarak ilk o ölür.
Ve sen ateş böceği,
Aydınlat durmadan karanlığı;
Lakin çok yaklaşma insanlara..
©aforizmacı
A