Bu yalnızlık nereye çıkar bilmiyorum. Bu bitmişlik, bu vazgeçiş. Yolun sonunda kelebek kanatları görüyorum. Ölmeye yakın çırpınışlar bunlar, biliyorum. Yok oluşumu bir kiraz ağacına asıyorum…
Bu yalnızlık nereye çıkar bilmiyorum sayın dinleyen. Belki kahkahalar atabilirim diyorum sizinle bi gün. İnanmak gelmiyor içimden bu yalana. İnsan kendi yalanlarından doğruları ayırırken çok yoruluyor. Kanatlarım çok bitkin.
Uçmayı özlüyorum..!
S