Bir uçurumun kenarında çıralı cam dallarıyla
Yaktığım ateşin kenarında, hayatı sorgulamadayım
Ateş içimin buz tutmuşluğuna inat
Onu eritmek istercesine yanıyor
Ateşten sıçrayan kıvılcımlar
Gecenin karanlığına renk katarken
Bir anda sönüp onlarda karanlığa karanlık katıyor
Aynı bir anlık zevk uğruna işlediğim, Günahların kalbimi kararttığı gibi
Ateşten çıkan dumanlar genzimde
Acı, boğucu, pis bir his uyandırıyor
Aynı günah işledikten sonraki
Pişmanlık anları gibi
Yanan ağaç dallarından geriye sadece
Küller kalıyor ortamın kokusunu,
Güzelliğini bozan ve bana öte dünyayı hatırlatan...
©atabey
A