Cehennem neymiş, kalbindeyken ögrendim.
Yandım, bittim, kül oldum, acılara direndim.
Kor ateşler içinde, bir bıçak gibi bilendim.
Meger o kalbin ateşten bir gömlek imiş..
Artîk yüregim doydu yalandan sedaya
Bir mahşer günû havalesin hüdaya.
Debrem gibi oynattin, döndüm yıkık binaya.
Meger o kalbin ateşten bir gömlek imiş..
Günahımı alıp, ardına bakmadan gittin.
Hiç düşünmedin sonunu, uçurunlara yittin.
Artık nefretimsin, benim icin sende bittin.
Meger o kalbin ateşten bir gömlek imiş..?
©şursuzşair
Ş