Adı Atlas olan kök ağacına
Çıkıp inmeleri zenginlik saydım.
Sarmal bedenimin iki ucuna
İleri gitmeye işaret koydum.
Hemen yanımızda uzanan tepe
Yürüyen ayaklar hazırdır kipe
Alışmış aklımız var olan hepe
Tarihten Tarih'e muhakkak buydum.
Her zaman dost durur, çözülmez bağı
Türlü bitkilerle çiçek oymağı
İnsana arkadaş bu Atlas Dağı
Ashab-ı kehf ile kutsalın duydum.
Senle başlar derdim, seninle biter
Sızı od olsada seninle yiter
Ozan da kelamı gayrı kim tutar?
Aşkla coştum senle, sevdaya huydum.
Bağ idin bir zaman toprağın kazdım
Üzüm vermeyince insana kızdım
Senin adın ile çok şiir yazdım
Mücadele elbet, sanma yoruldum.
Yarpız adı bilmem senden mi geldi?
Efsus'a baktı göz, Afşin'i sevdi
Yaşayan insanı güzeli evdi
Suluk uzak değil, geldim kuruldum.
Yâr gibi yaşadım manan da senin
Güzele umuttun düşümde benim
Hamit Tunç'da yaşar o büyük sevgin
Doladım kolumu boynuna sardım.
©hamit
H