Alaca karanlıkta yola çıkan atlılar,
sıcağından tutup gökyüzünü tavana astılar.
Kılıçlarında parlak yansımalı şanlar,
uzayıp ovaları doldurdular.
Aştılar ümit ümit tepeleri,
koyunlarında nirengi noktası sevdikleri,
felaket gibi patlıyordu sesleri,
nefesleri alt üst ederdi gürbüz yiğitleri...
ormanlar gibi hayat açardı akıllarında
kolları demir, bacakları ok kadar keskin
dünyayı nizama koyacak gözlerinde fikirler engin
©capune
H