Eğil dediler de eğilmedi
İhanet nedir hiç bilmedi
Esir iken bizim Türk İl'leri
Atsız Ata'm hiç gülmedi.
Kırk dört'te tabutluğa girdi
Yetmiş yıldır bitmedi derdi
Ömrünü ulu Türklüğe verdi
Atsız Ata'm gitti de gelmedi
Şu ihanet dolu senelerde
Bem Atsız Ata'mı arıyorum
Ve bak yine haykırıyorum
Atsız Ata'm hiç eğilmedi
Dost dedikleri hep vurdu onu
Kahpelerin gelmiyor ki sonu
Türkten gayrısını sevmek mi
Atsız'ım işte onu hiç bilmedi
Sene yetmiş beş zaman durdu
Sustu Türkün yüce bozkurdu
Ağladı tüm Kut'lu Turan yurdu
Susun artık Atsız Ata'm ölmedi
Koşup Kut'lu Kurgan'ına geldim
Taşına toprağına yüzüm sürdüm
Türklüğe Türkçülüğe gönül verdim
Mamican'ım Türklükle huzura erdim.
Mamican KOCAŞAVŞATLI
15 Eylül 2018
K