ATTIM.

Attım seni dipsiz kuyulara, karanlıklar içinde,
Yaşayacaksın yalnızlığını nefretin ile iç içe.
Görmeyecek gözlerin doğan güneşi,
Üstüne serpecekler kuru toprağı.
Yok olmuş yaşadığında sevgiler ve aşklar,
Fark etmeyecekler neden öldü diye bu insan.
Kurtulacak sevgiler ve aşklar tutsaklıktan,
Sevda türküleri söylenecek korkmadan.
Düşündüm sever misin diye yıllarca,
Yanıldığımı anladım sensiz yaşadığım anda.
Dökmeyeceğim göz yaşlarımı korkma,
Bir masal gibi bir vardın, bir yoktun artık anla.
Gönlümde kurdum dostlara sofra,
Soframda sevgiler sundum hepsi bedava.
Kaldırdım başımı baktım yıldızlara,
Yıldızlar yoldaş olmuş karanlık gecede bana.
Düşmezdi dilinden bir daha gelirsem dünyaya,
sevgileri aşkları dolduracağım diye koynuma.
Geçti gitti hayaller ve umutlar senle birlikte toprağa,
Acıyarak bakıyorlar baş ucunda ki mezar taşına.
Nefret ve kinle dop dolu sürdün bir hayat,
Güneşin sıcaklığında üşüyorsun heyhat.
Kuyuların dibinde yükseliyor acı sesler,
Ömür boyu sevgiye hasret nefretle büyüyenler.
İZMİR. 02.09.2015.
©kartalsabo