Cümleler yalnızlığı ağlamaya davet etti,
Bende akan gözyaşlarından bir nehir yarattım,
Gökyüzünden yankılanan namelere yârini arattım.
Fakat sana kavuştuğum her yol bir yara açıp terketti,
Son bulmayacağını anladığım da daha çok kanattım.
Bir merhaba sohbeti belki dindirecek bir merhem,
Ama senin dilin kördüğüm ve bir ses çıkmaz,
Bu kalpten ayrılandı tek gördüğüm, veda etmekten bıkmaz.
Yaprakların raksıyla el vermek değil miydi bizde tek elzem?
Neden kalpler ayrı madem senden ibaret bir sensem?
İnan ne umudun değeri ne de hatıra canlanır gözümde,
Zaten sürekli bir pişmanlık duyarsın yazılan sözümde,
Sanki boşa yazıyorum gibi, okuduğunda muamma,
Bugünden itibaren ismin kayboldu bende ama,
Hâlâ sen varsın kaybettiğim o özümde,
Ruhum acıyı çoktan tatmış, bu da olsun tatlı niyetine,
Her gün selam veririm bende yalnız odam da ki silüetine,
En azından dinliyor beni, avutuyorum kendimi,
Okyanuslar da kulaç atarken bulunca bendimi,
Yalnız dalgalar derman verdi bu gönlümün derdine.
©ggurkann
G