Kendimi evimde hissediyorum yanında...
Kollarında, başım omzunda...
Bir serenad gibi gönlüm huzurlu,
Dinmeyen kızıl ateş gibi can yakan...
Ay çiçek tarlasında koşarken ayağım bastı ıslak canlı toprağa,
Rüzgar esti tam karşımdan, sana itercesine ruhumu beni, seni ve bizi birbirine katıp boyamak için...
Gökyüzü boğuk ama canlı nefes aldığımız heran için,
Kuşlar gökyüzünde ruhumuza dalıyor bizi mühürlemek için...
Ağaçlar mırıldıyor, bizim şarkımızı,
Kollarında gülüp dans ederken beraber...
Uzaktan geliyor kocaman gemilerin sesi,
Fakat bastırıyor bizim gülüşlerimiz onların kirli sesini...
Ay çiçeği tarlası, mutlu gülüşler, yıldızsız gökyüzü...
Selamla bizi ay ışığı, çünkü ben artık evimdeyim...
©üzgünüm.
Ü