D

ay düşmeden gel...

...ay düşmeden gel 
güneşinle yıka sabahın çamur kirini 
sesimde bir yankıdır yalnızlık 
ve ben... 
toprağın ölümcül şairi 
yüreği hilâl bir fasıl akşamında 
sana düğümledim şu asi dilimi 
varlığım bir eksik 
yokluğun bir fazla 
gel... 
bana istanbul’u getir 
bir de kiraz mevsimini... 
©direniş