Suya yansıyan ay ışığında
Denizin tam ortasında
Adınla seslenmeliyim sana
“Gece!
Bu kadar yakışmamıştı çehrene
Bu kadar tebessüm etmedi gökyüzü çiçeğe
Nefes kadar yakın olmamıştı kokun bedenime...
Bu loş karanlık işte
İsmin biraz gölge soğuğu
biraz siyah yakışır ya
gözlerinin içine
Ellerin üşür ya
olur da tutamazsam seni yine
Yetemezsem duygularını taşımaya içimde
Sus,
Sus sevdiğim sakın bir şey söyleme yine
En çaresiz gözyaşlarından tutunurum
En çaresiz gözyaşlarından tutunurum hayata
severim ben seni yine
Gölgenin soğuğu işlesin şimdi içine
Bir nefes al ki gök parıldasın yalnızlığa
En şiirimsi zaman işte saat sabaha on kala
O turuncumsu hava var ya
Uyumadım
Gözlerim mağrur biraz da uykulu olsam da
Koklamaya doyamadığım bir deniz havasına sevda
İşte ay ışığı var havada
Sabaha on kala loş bir ışık
Biraz turuncumsu
çokça sarıya kaçan bir hava
Yalnızlığa ismini sayıklayan gecede
İsmini kulaklarımda çınlatan ay ışığına yazık
Yazık ay ışığına...
©şiire
Ş