Cam kırıkları gibi acıtır bu savaş
Kelimelere alınamaz uzun ama uzun bir zafer
Kelime-i şehadet şerbeti içmişti onca asker
Gökte idiler, tekrar tekrar savaşmak istediler
Bir gelincik manası denizde can veren şehit
Bilirdi,bu vatan,bu toprak bölünmezdi
Elde sancak, verilmezdi bu ülke
Çanakkale akşamları türkülerle dinerdi
Sabaha karşı bütün deniz kana bulanırdı
Bu görüntü tarihe kan bulaşmışçasına geçti
Bu vatan,bu on sekiz Mart bizim mekanımızdı, zamanımızdı
Her gün bir annenin göz yaşı gökten yağıyordu
Kelimeler ki yetmez bu savaşa,bu zafere
Gönlümüz vatana, karanlığı aydınlatan millete
Kırmızıydı, beyazdı o zamanın renkleri
Hep sokaklarda canını verecek askerler
Her evde bir ağlama sesi,bir annenin ki
Ayna ayna göz yaşlarını silen analar
Yaralı kalplerinde bir köprü oluşmuş
Geçirmezler düşmanları, Çanakkale geçilmez
Bir aslan gibi doğan askerler, şehit olanlar
"Cennet-i Âlâ'da" diye bağırdı onca çocuk yüzleri
Doksan dört şehit, onlardı o şehit olanlar
Ellerinde kalem yerine bir tüfek olan
O kalplerini, yüce gönüllerini vatana veren
Annelerini babalarını vatanları için ağlatan
O küçük yüzlerdi,masumluğu yansıtan
Onlardı bu milletin saatini durduran
Zafer kazanıldı, Çanakkale yine çiçekler açtı
Deniz yine kendi benliğine,maviliğine bürünmüştü
Çanakkale toprakları şehitlerle dolmuştu
Bir kayanın birleşmesi gibi birleşmişti bu millet
Kayıplar verdik ama vermedik bu şah vatanı
Tek ilah vardı bu millet için, Allah'tı
Çanakkale içinde şehirlerin Kelime-i şehadet sesleri
Gönül sesi de zaten şehitlerin kalp ritmi gibi
Unutulmuyor bile bu zamanlarda zaferimiz
Ay yıldız zaferi idi kalplerimizde ki dolu yerimiz
©12helin
1