Yine güne gün küstü akşam oluyor,
Efkarlı gönlümün üstüne bir ay doğuyor. karanlık geceme şavkı vuruyor,mehtap güzel denizde yakamoz ayyüzünü seyrediyorum. Geçen günümün keşmekeşinde ayyüzün gönlüme huzur veriyor. Yıldızlar bile huzuruma eşlik ediyor, göz kırpar casına yanıp yanıp ışık saçıyorlar. İşte şimdi zulfüsiyah saçlarına, ayyüzüne, karakaş gözlerine, boy postuna, selvi boylum, uzun, uzun, seni geceye anlatırken,
Satır, satır, hece, hece, her bir kıtasında seni yazacağım..Gönlüme doğan ilham şiirim sensin ayyüzlüm.
Sen ayı bile kıskandıran gözlerin ile bana ilham ol, Ben bütün varlığım ve canım ile senin şairin olurum ay yüzlüm. Bütün gecelerimi gözlerini gülüşlerini düşündüren ay yüzün doğan güneşim olsun. Sana yazdığım mısra,mısra şiirler yağmuru sesin gökkuşağından sonra cıvıldayan bülbül ay yüzün ise cennetim olsun bu canım sana fedadır ay yüzlüm.
©hasanbey.
H