Ayasofya'nın minareleri, göğe uzanırken,
Fatih'in emriyle camiye dönüşen.
İlk cuma için cemaat toplanırken,
Sultan sorar, sünneti kaçırmayan?
Alimler baş eğer, sessizlik hakim,
Akşemseddin bile, o anı hatırlar.
Bir misafir için, terk etmiştim vakit,
Sadece bir kere, sünneti kaçırmıştım.
Fatih ise der ki, hiç kaçırmadım ben,
Ne farzı ne sünneti, her ikindi vaktinde.
İmamlık ona layık, fetihten sonra hemen,
Ayasofya'da kılınacak ilk cuma namazında.
Namaza durur Sultan, tekbir alırken,
Durur, selam verir, namazı bozar.
Üç kez tekrarlar bu, cemaat şaşkınken,
Kabe'yi görmek için, niyeti bu kadar.
Üçüncü tekbirde, Kabe belirir karşısında,
Akşemseddin anlatır, Hızır'ın müdahalesini.
Direğe dokunurken, kıble döner Ayasofya,
Hızır saf tutar, tamamlar eksikliği.
Fatih böylece, Kabe önünde başlar,
İstanbul'un fethinden sonraki ilk cuma namazına.
Tarih bu anı, şanla anar,
Fatih'in imanı, Ayasofya'nın maneviyatıyla yankılanır.
©hasanbey.
H