Aybike

Bahar geliyor yeniden
Beni bıraktığın karanlık gün
Yeniden geliyor bugün
İçimde alevler tutuşuyor san ki
Ruhum ölüme koşmak istiyor
Yaralarımı saramadan
Yeniden bahar geliyor
Yüreğim kara kış içindeyken
Baharın gelmesi,
Neye yarar Aybike?
Baharın geldiği gün,
Seni kaybetmiştim.
Bugün yine bahar geldi,
Bu kez neyi mi kaybedeceğim?
Bir yıl geçti,
İnanabiliyor musun...?
Bugün gidişinin ardından,
Bir yıl geçti.
Oysa ben hala
Benden gittiğine inanmazken,
Sensiz bir yıl geçti ömrümden.
Dile kolay geliyor söylemek,
Birde bana sor Aybike.
Senden sonra
Kendimden
Gençliğimden
Hayatımdan vazgeçtim
Sen, gülerken karşımda,
Ben ağlıyordum sessizce.
Sen, sarı papatyaların arasında
Mutluluktan havalara uçarken,
Ben yerin bin kat altına giriyordum.
Sen bunları hiç bir zaman,
Bilmedin Aybike...
Sen;
Gündüzleri kahkahalarla gülüp
Gece olunca
Gözyaşları içinde ağlamak nasıldır
Bilir misin Aybike?
Yüreğin, hasret ateşiyle yanarken
Yüreğini susturmak.
Sen, bu acıyı hiç yaşadın mı?
Ben yaşadım Aybike.
Hende dibine kadar yaşadım.
Seni ne zaman görsem karşımda,
Ölecek gibi oluyordum.
Dokunamıyordum sana.
Sen karşımdaydın işte
Gözlerimin önünde
Ama ben
Sana uzanamıyordum...
Sessizce gidiyordum yanından
Nefes alabilmek için
Gözyaşlarımı silmek için
Senden kaçıyordum
Oysa ki,
Senin yanında
Kendimi cennette gibi
Hissederdim...
Şimdi anlıyorum Aybike
İnsana cennet olan,
Gün geliyor
İnsanın cehennemi oluyor...
Ve Şimdi;
Sensizlik içimde açılmış,
En büyük yaradır Aybike...
©mehmetbk11