Mahpusun kara duvarlarında
Aklım başıma gelsin diye
Zincirlere vurdular beni
Mahpusun sisli penceresinde
Ne bir ses,ne bir umut vardı
Işıksız,güneşsiz, ve yarınsız
Bıraktılar,bıraktılar beni
Gardiyanın ayak sesine sevinir oldum
Kapıdan bağırışlara alışık oldum
Her ayak sesinde seni hatırladım
İçimdeki sensizliğe alışık oldum
Sonraları,daha sonraları
Haksızlığa uğradım
Düşündüm günlerce bu durumu
Düşündüm günlerce hep seni
Aklım başıma gelsin diye
Kapattılar beni bir odaya
Ne bir soluk,ne bir his
Yalnız,mahrum ve sensiz
Bıraktılar,bıraktılar beni
Yordular,çok yordular
©umitkisa_
U