İnatla yürüyorum...
Nereye,
Neye inat,
Ne için olduğunu bilmeden!
Yoldaş sandığım baharı,
Dost sandığım umutları,
Kardeş gördüğüm toprağı,
Geride bırakıp gidiyorum...
Sakın sorma, susmalarımı?
Yerde gördüğün adımlarımı
izleme sakın!
Benim adımlarım;
Herkesin doğru dediği değil,
Yanlış dediği zamana ilerler.
Neden mi?
Yanlışın olduğu yerde,
Doğru nun var olacağı umudu,
Bana aykırı olmayı sunuyor.
Yanlışı; doğru gören zihinlerin, tek doğru olamayacağını anlatan bir lütuf ta olabilir.
Kimbilebilir...
Belkide;
Aykırılık kumaşı, önyargı dan uzaklaşarak doğruyu bulma harcının bir yortusu gibi değerli ve özel yetidir.
Yürüdüğüm yolda...
Şunu unutma ki;
"Umuda bakış denginde ki hayat, paha biçilemez bir bellektir.
Farkındalığın olduğu doğruda ki, aykırılık gibi..."
Mahir Gündoğdu
K