Seninle tanıştığımız günün gecesi,
Dolunay vardı gökyüzünde.
Elele verip ay ve yıldızları,
İzlemiştik saatlerce.
Kayan her yıldızda
Dilekler tutmuştuk.
Birbirimizi asla bırakmayacağız diye,
Sözler vermiştik ikimizde.
Ay, yıldızlar ve gökyüzü,
Şahidimiz olmuştu bizim.
Çok güzel sevmiştim seni.
Sevmiştim sevmesine de
Ansızın gideceğini bilmemiştim.
Terk etmiştin beni hem de,
Hiçbir sebep yokken.
Arkanızda bir not bile bırakmadan,
Taşınmıştınız bu şehirden.
Ne aradın, ne de mesaj attın.
Ay'lar oldu
Hala bir umutla bekliyorum.
Her çalan telefonda,
Her gelen mesaj sesinde,
İrkiliyorum, senden geldiyse diye.
Her geçen gün kahroluyor,
Yavaş yavaş yok oluyordum.
Yok olmaktan değil de,
Seni unutmaktan
Çok korkuyordum,
Anılarımızla dolu yerleri
Dolaşıyordum her gece.
Aylar bitti, yıllara döndü
Sana dair bir çok şeyi unuttum.
Geleceğine dair umutlarım,
Birer birer yok olup gitti.
Ta ki o güne kadar.
Karşılaştım sonunda seninle.
Ellerini tuttuğun bir çocuk,
Anne diyordu sana.
Yanımdan geçip gittin,
Arkadan baktım,
Sen de dönüp bana baktın.
Gidişine anlam veremeyen ben,
Buna da anlam veremedim.
Bazı gidişler çaresizliktendir. Anlam dahi veremessiniz. Ama bir insan, gidişine göre değil, sevişine göre değerlendirilir...
M