Sen dedin!
Boş,
Ahmak,
Duygusuz,
Korkak
Umursamaz,
İmanı zayıf,
Bir de;
Beni başkasını sevmekle tehdit ettin!
Senin bu hakaretlerine susan ”sevmiyor”
Ama bu hakaretleri söyleyen sen “seviyor"
Senin sevgi anlayışın bu muydu?
Kimin sevgi kodu bozuk?
*İlk sen başlattın bu saçma oyunu"
Ne başlattım ben?
Bir şiir yazdım yalnızca!
Şiir ne hakkındaydı “gidişin"
Sadece gidişini döktüm şiire,
Hiçbir sorumluluk yüklemedim sana!
Kısacası hiçbir şey başlatmadım ben,
Yazmaktan başka gidişini!
Sen başlattın!
“Sadece ben tuttum yas" diyerek!
“Sen de kendine ettin,Ben birşey yapmadım"
Ben ne yaptım kendime?
Temelini bilmediğin hiçbir şey hakkında
Tek kelime dahi etme!
Daha ne yapacaksın?
Daha nasıl suçlayacaksın!
Daha ne kadar kanatacaksın!
Acımasız üslubunla?
“Aldatan kandıran kim oldu bu ilişkide"
İlişki mi?
Aldatan mı?
Kandıran mı?
Sen ne dediğinin farkında mısın!
Kim olduğunu bilmediğin bir insanı
Nasıl böyle kötü şekilde suçlarsın!
“Benimle uğraşmayı kesmeni emrediyorum"
Yani sevmemeni emrediyorum kısacası!
Emrediyorsun!
Evet ben bir köle zaten!
“Senin güvenilir bir insan olmadığını biliyorum"
Öyle mi?
Nereden içimi mi gezdin?
Seni seven insana bunları söyledin!
Ve o günden beri tüm hevesimi kırdın!
“Sen başkasına aşıktın"
Kime aşıktım ben?
Kimim vardı ki benim?
Bu açıkça bir iftira!
Attığın!
İftira diyorum hafife alma,
Bedeli ağır olur!
Yazıklar olsun sana,
Senin yasını tuttum ben aylarca,
Sevmesem söylerdim açıkça,
Ve giderdim uzaklara!
Ben sen olmadan bile seni sevmiştim!
Bu sözünle ruhumu bıçakladın,
Yaraladın,kanattın!
Tek eksik bunu dillendirmemem oldu çokça,
Ben böyleyim,ben herşeyi söylemem!
“Senden eş olmaz bana"
Aynı şeyi bir de bana sor,
Ben seni ne koşullarda sevdim!
Herşeyi bir kenara atıp
Sitem yerine aşkımı haykırmak istedim!
Sonra dedin ki;
“*Sevmiyorsun kendini kandırma boşuna*"
Sevgimin hevesini daha da kırdın!
“Herkese açtığın o yüreğinin kapısını"
Herkese?
Kime?
Susmam bile sevdiğim anlamına geliyordu,
Zor zamanlardan geçtiğini söylediğinde;
En ufak sitemi bile sakındım senden...
Bunu umursamazlık olarak adlandırdın!
“Elbet bir gün ödeyeceksin bu ihanetin bedelini"
İhanet mi?
Ne ihaneti?
Hadi ispatla!
Gittin de ama hatırla kovduğunu!
Sen kovdun!Sen kovdun!Sev kovdun!
Sen gittin,
Ben seni kovmadım,ben kovmadım!
Kovmadım!
“ olsun seninle tanıştığım güne"
Benim mucize olarak gördüğüm şey,
Sen de ters etki etmiş meğer!
Kendimi kandırmışım ben!
Ben herşeyi içime ata ata,
Hem ruhuma hem de bedenime zarar verdim!
Senin için!
Ama sen ne yaptın!
Umursamazca nefretini saçtın!
İçini boşalttın,rahatladın!
Hayatımda benim elimde olmayan bir İmkânsızlık vardı!
Onu yenmek için yıllarımı vermem gerekiyor!
Anlıyor musun?
Anlamıyorsun!
Ne zaman anladın ki!
Hep suçlamayı seçtin
Bu yüzden imkânsızlığın farkındaydım,
O yüzden tutamayacağım sözleri vermek istemedim yalnızca!
Elbet bir gün bitecek bu akış,
Elbet doğar yeniden bir güneş,
Fakat sen hep önyargılı olarak kalacaksın!
Farkında değilsin!
Sevgimi her inkâr ettiğinde,
Küstürüyorsun aşka!
Gösteremedim evet!
Çokça olmadı!
Sevgime inanmıyorsan,
Artık yaralamayı bırak!
Ben senin o sözlerine rağmen
Sana daima inandım!
Hep sevdim,
Sevmesem söylerdim!
Ne koşullarda sevdim!
Sen benim imanımdan kişiliğime kadar,
Sorgularken acımasızca!
Ben resimlerinle avuttum kendimi!
Senin resimlerinle!
Buna rağmen seni kırmamak için
Yaptıklarıma rağmen hala kırdın
Diyebiliyorsan eğer;
Birazcık sorgula vicdanını!
Ben sadece aylardır içime
Attıklarımı boşaltıyorum!
Umursama!
Zaten sevgime inanmıyorsun!
Umursama!
Karanlık dediğin dünyamı!
O dünyamda sen vardın!
Sen vardın!
Sadece sen!
Sevmeyen bir insan her dediğine,
İyi ve ya kötü
Tüm ruh halini şekillendirmez!
Sabaha umudumu kuşanarak her uyandığımda;
Senin sözlerinle kırılıyor!
Kim kırdı!
O kadar övündüğün sevgin bu mu?
Beni baş belası olarak gördün!
Yapışkan olarak gördün!
Bir baksaydın eski şiirlerime,
Kime yazmışım şiir?
Ve emin olmasam da senin söylediğinden;
İlkokuldan bu yana tüm aşklarının sende bir parçası varmış!
Koleksiyon mu aşk senin için?
Uzatıyor muyum?
Normaldir!
Ayların biriktirdiği acılar bunlar,
Senin açtığın kapanmayan yaralar,
Hala olduğu gibi,
Hiçbir şey değişmedi!
Ben hep sabır ettim,
Kötü söz söylememek bile bir sabırdı.
Bu yüzden sustum,sustum!
Kendimi dinledim!
Kendimden nefret ettim,
Kendimi sorguladım!
Beni anlayamamışsın,
Sahi tanıdın mı beni gerçekten?
Ben hiçbir zaman saklanmadım!
Bunları yine yazmak istemedim!
Ama suçlamaların haddini aştı,
Çoktan nehirler gibi taştı!
Kafana takma bunları,
Kimim ki ben?
Vazgeçilmez bile değilmişim,
Sen benim için öyleydin.
Bu yüzden her koşulda sevdim,
İşte bu yüzden,bu yüzden
Ama sonuç; inandıramadım!
Sevgimi hala sorguluyorsan!
Unut herşeyi gitsin!
Nasıl olsa duygusuzum ki ben!
Hissetmem ben hiçbir şey!
Beni aynı zaman diliminde bir sözünle bir anlık mazhar ederek,
Aynı zaman diliminde söylediğini kendin çürüttün!
Söylenmek için söylenmiş o sözler meğer,
Hep geri aldın!
Benim kötü bir insan olduğumu mu
Düşünüyorsun!
Bana layık görmüyor musun!
Peki öyle olsun!
Ben hiçbirini geri almadım,
Alamadım aşk bu değil!
Beni alternatif olarak sen görüyorsun!
Ve bana kibirli dedin!
Ben yalnızlığa sığınan garip bir insanım,
Evet Yalnızım!
Ayıp mı,suç mu?
Tek suçum bu olsun!
Ben seni her halinle,
İyi ve ya kötü sözlerinle
Sevdim,sevdim,sevdim!
Koşullara göre renk almadım!
Bir insanım ben!
Sen erkek halinle kırıldığını söylüyorsun!
Ya ben kız halimle!
Boşver unut gitsin,
Nasıl olsa nefret ediyorsun!
Evet amacın öldürmekse amacına ulaştın!
Bravo!
©şiiryazan.
Ş