Kaç zamandır aklımda yeşil gözlerinin
buğusu boğar. Sabahın seher vakti ile uyandığım da hüzün bereketi doğar.
Aynalara bakarken ağlamamak için zor durduğum.silik rengi soluktur.
Canımdan parçasın sen benim.
şimdilerde ise yazamadıklarım göz bebeklerim de sımsıcak oturmuş. Taptaze dökülüyor
yüreğimi kabartıyor.
Atık beti benzin dinlediğin, sevdiğin şarkıların nağmeleri de seni bulurum ben onlarda aklımda tuttum bu şarkıyı da çok seversin sen!
Nasılsın demeye korkar dilim.
bilirim çünkü Alıp başını gitmek ister
Genzini yakan geceleri bırakıp
Akdeniz sahilinden aşağıya.
Bu denizin intiharıdır maviyi çok seven
sevdiğin zamanların Tuzu yakar artık
suyu bulanıktır. Alışık olduğun yakamozları parçalamak istersin artık seyretmemek için! Nağmeleri boğuk soğuktur
gitmelerin gitmelerin den bilirim
Canımızı okuduğu.
Beyazlamış saçlarında görmeyeli ağarmış rengi yıldızlara tutunur, dilek tutar. Ne çok ödün vermişiz meğer kırıklarından aldırdıkça
uçlarını incelmiş epeyce ucu da Beyazlardan geriye kalan bir kaç tutam sadece !
sabırla demlenen çay niyetine koyulur ocağa eridikçe kızgın ateşte savurur yangın yeri
dağılırdı.
©ebrulimsi5
E