Aynalar, bakmayın benim yüzüme,
İşte yakalandım, ben esir düştüm.
Baktıkça kayboldum daldım özüme,
Kendimi dipsiz bir kuyu da buldum...
Çıktınız ansızın, benim karşıma,
Dünyamı yıktınız garip başıma,
Kanlı deryaları berrak yaşıma,
Kattınız bir anda, bir sele döndüm...
Yüzümde çizgiler hüzünden imza,
Ben oldum kendime, en büyük ceza!
Her gün ayrı bir dert, ayrı bir eza,
İçinde kalbimi sızlarken gördüm...
Ey uçsuz, bucaksız, berrak mahkeme!
Merhamet et, yansıttığın gölgeme!
Ömrümü karanlık, soğuk hücrede,
Müebbete mahkum edilmiş gördüm...
Geçen günlerimin, kanına girdim,
Emanet bu canı, yedim bitirdim,
Doğmaz güneşlere, umut bağladım,
Günahlar altında, ezilir oldum...
Doğmuyor güneşim, bağlandı vadem,
Nefse esir oldum, yetmez iradem,
Anlamsız, manasız kalır ifadem,
Yansıttığın yüzden, bir nefret duydum...
Aslani aynalar içinde zindan,
Bakamam aynalar, karşımda vicdan,
Beni beklemeyin, gidin de bir an,
Gelemem ben gayrı bir yalan oldum...
©aslani
M