Aynı

Bu şehrin aynı yağmurlarında ıslandık biz,
Aynı kaldırımlar anılarımızı paylaştı,
Sende sabır kaldıysa biraz ömrüme diz,
Çünkü bende olanların hepsi taştı.
Bu kentin aynı rüzgârında dans ederdik,
Fırtınaya aşıktık bu yüzden,
Şimdi biz dahi her mevsimi terkettik.
Kolay mıydı bu kadar düşmek gözden?
Bu aşkın aynı sevincinde güldü yüzümüz,
Saklamalıydık belki onları,
Bilmeselerdi kavuşurdu son sözümüz,
Ve ayrı kalalı hiç bir sayfam dolmadı.
Bu hislerin aynı güzelliğinde yeşerdik,
Her yer mezar olsa da çiçekler bulduk,
Birlikteliğe dikmek için toprak eşerdik,
Şimdi biz de bir çöl olduk kuruduk.
©ggurkann