A

aynı ama ayrı müzeyyen

ayrı ayrı şehirler de
aynı gök yüzüne baktık
biz artık,
ne diyorum ben âkif
biz adın da bir şey kalmadı ki
olsa olsa yan yana olur du
aynı ama ayrı
şehirler
sokaklar
çöpçü amca bile aynı
ama ayrıyız
şehirler
sokaklar
çöpçü amca bile ayrı güzel
sana ne diyeceğim
müzeyyen kapının kilidini yeni değiştirdim bilmezsin sen
anahtarı boynum da asılı
şayet gelmek istersen
şayet girmek istersen
ve
şayet sokulmak istersen yatağıma
şahit olsun sözlerin sözlerime
alaca karanlığın dibini sıyırdım müzeyyen
ahahah müzeyyen ahhhh
kahredici bir gelinlik giymişsin sanki
bir şeyin doğru olması kimin umurun daki
sen yanlış gel
ben düzeltirim seni diye diye dilim de sen bittin
ah be müzeyyen gülücüklerinin
tadı damağım da hala
var git dersem gidermisin
gerçi sen bir türlü gelemedin ki
nasıl gideceksin
sırıttığıma bakma
bu gün gökyüzü
ayrı bir karanlık ama aynı...
©akifinsesi