AYNI ŞİİR
Aynı yıldızlara bakıyoruz seninle
Aynı güneşin ısıttığı
Aynı ayın sarhoş ettikleriyiz
Aynı soğuk üşütür içimizi
Aynı müzik titretir gönül telimizi
Bir odalarımız farklı
Caddelerimiz
Şehirlerimiz
Belki ters yöne akıyor nehirlerimiz
Sen Egeye, ben Akdeniz’e
Aksaydık ya, Marmara’ya, Karadeniz’e
Buluşsaydık coşarak
Kopartarak zincirleri koşarak
Güneş ısıtırdı belki o zaman içimizi
Buhar olur, bulut olurduk belki
Aynı yağmurla yağardık kurumuş aç topraklara
Aynı çiçeğe can olurduk
Bir aşığın hediyesi olurduk belki
Bir buket içinde
Aşk ile kokumuzu çekerlerdi içlerine
Aynı vazoya koyarlardı belki
Kuruyana kadar
Aynı kitabın sayfasında saklanırdık
Nesilden, nesile anlatılırdık
Bir şiir kitabı olurdu belki
Dizelerinde aşkı anlatan
Okurdum ben sana
Hiç bıkmadan defalarca
Yazardım da gizliden gönlüme sayfalarca
Sen bana şiir, ben aşkına şair olurdum belki
Yıllar geçer, kitap eskir, sayfalar sararır
Benim sana olan aşkım solmazdı yalnız
Yıllar sonra biri açardı kitabı belki
Güneşin ışıklarını beraber görürdük
Toz olurduk, beraber ölürdük
Aynı cennete giderdik belki
Ben sana aynı kitabın
Aynı sayfasından
Aynı şiiri okurdum yine
Cihangir ONUK 27.11.2016
C